• https://www.facebook.com/orduulubeytv
  • https://api.whatsapp.com/send?phone=05443345252
  • https://twitter.com/OrduUlubeyTv?s=09
  • https://www.instagram.com/orduulubeytv
  • https://www.youtube.com/channel/UC1bzmqdZw5Cl40fzEyf8HXw

MUSTAFA KEMAL POYRAZ

Köşe yazarımız Mustafa Kemal Poyraz bu hafta Sevindim Bir O Kadar da Üzüldüm konulu yazısını kaleme aldı.

 

52 Orduspor takımını bu sezon ilk kez canlı izleme fırsatını buldum. Aksaray takımı yine geçen yıl 52 Orduspor’un grubunda olan ve Play-Off oynayan bir takımdı. Karşılaşma öncesi Aksaray takımından gerçekten çekindim. Fizik olarak bizim uşaklar Aksaraylı futbolcular karşısında tabiri caizse çocuk gibi kaldılar. Bir diğer taraftan da havanın güzel olmasına ve biletlerin 1 ile 10 TL den satılmasına rağmen taraftarın azlığı Ordu taraftarına yakışmadı.

 

   Bir o kadar da üzüldüm dememim sebebi de buydu. Bugün Türkiye’de çoğu konularda insanlarımız ayrıştırıldı. Bu ayrıştırıcılık ne yazık ki Ordu futbolu için de geçerli. Yok 1967 Orduspor gerçek Orduspormuş, yok efendim 52 Orduspor gerçek Orduspormuş. Dostlar, güzel insanlar her ikisi de mor beyaz, her ikisinin içerisinde de Orduspor olan takımlarımız bizim takımlarımız. Gönül isterdi ki tek bir takıma destek verelim o takımı el birliği, güç birliği ile en tepeye çıkaralım. Ama olmadı, başta Ordu’yu yönetenler bunu başaramadı demeyeceğim, başarmak istemediler.

  

Özellikle 1967 Orduspor taraftarının  bir hafta önce 19 Eylül stadında oynanan Tepecik maçı esnasında Amigo Zeki’nin oğlu Tolga’ya yapılan saldırıyı şiddetle kınıyorum. Ne 1967 ne de 52 Orduspor takımları birinin tekelinde değil. Bir tarafta Savaş başkan, diğer tarafta Şükrü başkan Ordu futbolunu bir yerlere getirmek adına gecelerini gündüzlerini takımlarına harcıyorlar. Bizler Ordu basını, sizler Ordu futboluna gönül vermiş güzel insanlar olarak imkanlarımız doğrultusunda her iki takımımıza da destek verelim, destek çıkalım.

 

  Gelelim 1968 Aksaray Belediyespor maçına. Karşılaşma öncesi rakip futbolcuları görünce hakikaten korkmuştum. Karşılaşmanın başlamasıyla birlikte biz deplasmanda konuk takım kendi sahasında oynuyormuş havası verdiler. Rakip baskılı, 52 Orduspor ise net pozisyonlar yakalıyordu. 12.dakikada kaptan Gökhan’ın kafa vuruşunda top Aksaray yan direğine çarpıp auta gidince kahrolmuştuk. Aynı Gökhan 30.dakikada Muzaffer’den aldığı topu filelere göndermekte zorlanmadı. Hele ki 66.dakikada 66 numaralı Mehmet Atik’e attırdığı gol tamamıyla kaptanın yoktan var ettiği bir goldü.

 

   52 Orduspor çok ama çok zorlandığı Aksaray karşısında zaman zaman üstün oynasa da şampiyonluk adına bu takımın işinin zor olduğunu buradan naçizane belirtmek isterim. 7 numaralı Muzaffer, 66 numaralı Mehmet ve kaptan Gökhan alınan galibiyette büyük pay sahibi olan futbolculardı. Oyuna ikinci yarıda giren Furkan ve Şükrü biraz kendilerine güvenmiş olsalardı 52 Orduspor’un bu karşılaşmada işi çok daha kolay olacaktı. Skor olarak öndesin, rakip saldırıyor, kontrayı yakalamışsın, topu kanatlara taşıyacaklarına dikine kaleyi düşünmüş olsalardı 52 Orduspor bu karşılaşmayı daha rahat kazanmış olacaktı. Umarım Cüneyt hoca bu konuda gençleri uyarır.

 

  İlimizi 1.grupta temsil eden Fatsa Belediyespor ise, 19 Eylül stadında konuk ettiği Batman Petrolspor’a 1-0 yenildi. İkinci yarının başlarında yenik duruma düşen temsilcimiz, bu yarıda çok önemli iki pozisyondan yararlanamayınca yenilgi kaçınılmaz oldu. Fatsa Belediyespor bir an önce toparlanmazsa gelecek haftalarda ligde kalmak adına sıkıntı yaşar. İlimizi 3.grupta temsil eden 1967 Orduspor ise, lige kendileri gibi 4-0 lık galibiyetle başlamış Karaköprü deplasmanından bir puanı son dakikalarda kurtardı.

 

 

142 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın